Wie nog zwart geld heeft, kan opnieuw een beroep doen op de fiscale regularisatie. Dat was niet meer mogelijk sinds 2024. “Bij ons liggen tientallen dossiers te wachten”, zegt fiscaal advocaat Sven Nelis.
De fiscale regularisatie maakt na meer dan anderhalf jaar afwezigheid haar comeback. De programmawet – waarvan de fiscale regularisatie deel uitmaakt – werd dinsdag in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd, waardoor mensen met zwart geld dat vanaf nu opnieuw kunnen regulariseren. Eerstdaags wordt via een koninklijk besluit het standaardformulier gepubliceerd waarmee de fiscale regularisatie moet gebeuren, en dan kunnen de fiscalisten aan de slag.
Op aandringen van de socialisten werd in de regering-De Croo nochtans de mogelijkheid stopgezet om ontdoken belastingen te regulariseren. Daarmee viel het doek over een maatregel waarmee fiscale zondaars sinds 2004 hun zwart of grijs geld, na betaling van de verschuldigde belastingen en een boete, bij de fiscus konden regulariseren. Bij zwart geld werd het kapitaal opgebouwd door bijvoorbeeld zwartwerk. Bij grijs geld is de basis van het kapitaal wit, maar werden op de opbrengst van dat kapitaal belastingen zoals de roerende voorheffing ontdoken, door dat bijvoorbeeld te beleggen.
De regering-De Wever heeft die fiscale regularisatie dus nieuw leven ingeblazen. Dat kon voor de socialisten alleen als de tarieven voor de fiscale zondaars hoog genoeg zouden liggen en daaraan een strengere strijd tegen de fiscale fraude zou gekoppeld zijn. Wie nog niet verjaarde inkomsten en kapitaal (jonger dan zeven jaar) moet aangeven, kan dat geld regulariseren mits betaling van een boetetarief van 30 procent boven op de ontdoken belastingen. Op bedragen die wel al fiscaal verjaard zijn, moet een tarief van 45 procent worden betaald.
“Dat is veel, maar we zijn blij dat er opnieuw een mogelijkheid is om mensen met die problemen te kunnen helpen”, zegt Sven Nelis van Deknudt Nelis Advocaten. “Bij ons liggen tientallen dossiers te wachten.” Sinds de fiscale regularisatie begin 2024 werd afgeschaft, zat er voor de fiscale advocaten niets anders op dan via het parket een regeling af te spreken. Dat leidde sowieso tot onzekerheid, aangezien er geen algemene richtlijn was over hoe die dossiers behandeld zouden worden. De parketten waren wel bezig met zo’n richtlijn, maar dat werk werd gestaakt zodra duidelijk werd dat de nieuwe regering met een regeling zou komen. Met de nieuwe regeling zit de regularisatie opnieuw bij de fiscale administratie – bij het Contactpunt Regularisaties – en niet bij de al overwerkte parketten.
Veel geërfd geld
Nelis ziet veel oudere dossiers waarbij de volgende generatie die zwart geld geërfd of gekregen heeft, komt aankloppen voor regularisatie. “Dat geld is eigenlijk niet te gebruiken zonder regularisatie. Belgische banken aanvaarden die middelen niet als de oorsprong niet duidelijk is en als het niet is geregulariseerd. We zijn op een punt gekomen dat wie in zo’n situatie zit, bijna geen keuze meer heeft.” Even was er sprake van dat wie te goeder trouw zwart geld heeft gekregen – zoals erfgenamen – dat tegen een verlaagd tarief zou kunnen regulariseren. Maar daar hebben de socialisten zich tegen verzet.
Een bijkomend probleem bij dat soort dossiers is dat soms ook de erfenisrechten niet werden betaald. Maar dat is een regionale bevoegdheid. Voor die dossiers is het nog wachten op een samenwerkingsakkoord met de regio’s om ze volledig te kunnen behandelen. De eerste contacten daarover zijn intussen gelegd tussen de Vlaamse Belastingdienst en de federale fiscus, laat het kabinet-Weyts weten.
Ook cryptogeld
“Ik zie onder mijn cliënteel ook cryptobeleggers die panikeren”, zegt Denis-Emmanuel Philippe van Bloom Law. “Door een nieuwe Europese richtlijn moeten de beleggingsplatformen vanaf volgend jaar informatie delen met de fiscale administraties.” Wie een meerwaarde boekt op cryptogeld, zal daarop vanaf volgend jaar 10 procent meerwaardebelasting betalen. Momenteel is zo’n meerwaarde onbelast, tenzij de fiscus die kwalificeert als een speculatieve meerwaarde (33 procent belasting) of een beroepsinkomen (progressief belast zoals loon). “Verschillende cliënten vrezen dat die transparantie tot veel vragen van de fiscus zal leiden en willen gerust slapen. Maar dat kost met een belasting van 63 procent – 33 procent basisbelasting en 30 procent als sanctie – wel een flinke duit.”
Kat met negen levens
De fiscale regularisatie lijkt een kat met negen levens. Ze werd in 2004 door toenmalig minister van Financiën Didier Reynders (MR) ingevoerd, onder de naam ‘eenmalige bevrijdende aangifte’ (EBA). Reynders werkte de aversie tegen zo’n systeem weg met de belofte dat fraudeurs slechts één keer de kans zouden krijgen om fiscaal in het reine te komen.
Maar van die eenmaligheid is niet lang sprake geweest. In 2006 kwam er al een tweede EBA, die afliep in 2013. Op 1 augustus 2016 werd uiteindelijk een permanent systeem van fiscale en sociale regularisatie ingevoerd. Bij elke nieuwe regeling werd het tarief opgetrokken dat de fiscale zondaar moest betalen. Dat systeem was eind 2023 stopgezet.
Journalist Christof Vanschoubroek
